Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Mutfağım
Bilgi Kumbaram
Mektuplar
Mizah
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günlüğüm
Mektup Kutum
Hayvan Çiftliğim
Çocuk Parkım
Botanik Bahçem
Yağmur yağıyor
Büyüme sancısı
Hayatın gizi basit ...
Dünyanın en büyük ya ...
Günaydın aydınlığım
Bağlar
şarkı
...
Günler
...
Kız Nasıl İstenir?
Hayatın İçerisindeki Geom ...
İstanbul'da Bir Hafta
Hikayem
Annem Kime Oy Verecek
kadınlar ve erkekler, bakımsız, his, anı, hayat, iranda hayat nasıldır, iran, mavi, mavi kapılı ev fotoğrafı, tümü

Şu an sitede 6 kişi on-line
Bugün 226 ziyaretçi 
Toplam 9,507,598 ziyaretçi 
 
hayata dair Etiketiyle İlişkili Tüm Yazılar
 
   
  Bugün Öğrendiklerim -1
  11.12.2010 - Günlüğüm
   
 

HAYIR DİYEBİLMEK İÇİN "HAYIRLARLA DONANMAN GEREKİR"

Son bir haftadır
"HAYIR" diyebilmek üzerinde çalışıyorum.
Ne olursa olsun..
"HAYIR"
Neden "HAYIR"
Çünkü "EVET" diyebilecek bir saniyem yok.
Bu nedenle "HAYIR"
Neden "HAYIR"
Evet dediğim bir saniye bile benden çalan, bana ait olmayan bir zaman; hırsızlık yapmış oluyorum..
Bu nedenle "HAYIR"
Ancak beceremedim.
İyi çalışmama rağmen olmadı.
Üstelik bunu bir hedef olarak koymama rağmen yapamadım.
Olay aynen şöyle gerçekleşti:
E-mail geldi.
Kibarca red ettim.
Bir saat sonra telefon geldi.
Yine red ettim.
Cevap "Mümkün değil!"
Toplantıya girdim.
Bu defa cebimden arıyorlar..
Yine red etmeyi başararak kapattım.
Buraya kadar iyiydim.
Hakkını verebilirim.
Ama tam çıkmıştım toplantıdan..dağıldım.
O ara başardılar.
En tepe yöneticileri aradı ve yardıma ihtiyaçları olduğuna ikna etti beni.
Üstelik "şahsım adına rica ediyorum" dedi.
Orda durdum işte.
Gayet insani bir tavırdı..
Halbuki arayan kişi şahsım adına zerreni takmayarak bunu istiyorum diyordu.
Sabahtan beridir taciz ediyoruz, hedefimiz almaktı alıyoruz işte diyordu.
Benim cevabım ne olursa olsun cevap "HAYIR"dı.
"HAYIR" çünkü yapabilecek bir pozisyonum yok.
Olayın vehameti, içeriği hiç bir anlam taşımıyordu.
Ancak olaya insan faktörü girince iş değişti.
O ana kadar karşımda kurumlar vardı.
Oysa "şahsım adına" dediği andan itibaren renk tamamen değişmişti.
Ve ben yaptım.
Herşeyi bıraktım ve yaptım.
Onlar da günlerini kurtardılar.
"HAYIR" diyememiş oldum.
Onca dönen telefonlar boşuna idi.
Demek ki ne varmış,
İnsan boşluğum varmış.
Böylelikle o da kapandı artık.
Çünkü ben istediklerini yaptığımda...
Kendimi iğrenç hissettim.
Tek kelime ile iğrenç!
Artık devreye insan faktörü sokmalarına izin vermeyeceğim.

"SENİ DEĞİŞTİRMEYE ÇALIŞAN İNSANLAR SENİ DEĞİL, DEĞİŞTİRDİKLERİ İNSANI İSTİYORLAR!"
İnsanlar değişebilir mi?
Doğruları..
Yanlışları..
Hayata bakışları.
Bu mümkün müdür?
Elbette mümkün olabilir.
Ancak bende işlemiyor.
Ne yaparsam yapayım işlemiyor.
Hangi kalıba girersem gireyim.
Birkaç saat sonra ben oluyorum yine.
Gökkuşağı görüp gökkuşağı olduğumu sanıyorum kimi zaman.
Yıldızları görüp yıldız olduğumu sanıyorum.
Ağaçları görüp ağaç olduğumu sanıyorum.
Ama sonra takke düşüyor kel görünüyor.
Ben olduğum hale geri dönüyorum.
Dolayısı ile beni gökkuşağını gördüğüm zaman tanışan,
Gökkulaşı olarak tanıdığı için..
Sonra baktığında anlayamıyor.
Ha evet sen bir gökkuşağı idin..
Oysa aslında bir portakal kabuğu imişsin olunca.
Tekmelemeye başlıyor.
Demek kandırdın ha!
Demek beni kandırdın!
Tekmelediği yeri umursamaksızın tekmeliyor.
Geberdiğini görerek tekmeliyor.
Sen gökkuşağı değilsin ya.
Aslında portakal kabuğusun ya.
O da seni sen gökkuşağı iken tanımış ya.
Kandırılmış.
Aldatılmış.
İhanete uğramış.
Bu nedenle hertürlü şiddet haktır artık.
Oysaki sen gerçekten gökkuşağı gördüğünde gökkuşağının renklerine bürünüyorsun..
O bunu nereden bilecek.
Artık gerçekleri görme zamanı.
Gökkuşağı gördüğümde, gökkuşa olmadığımı kabul etmem gerekiyor.
Ben vasat;
Hata yapabilen,
Ortalama bir insan dışında biri değilim.
Gerisi hikaye.
Burada bir portakal kabuğu var.
Hani bu günlüğü okuyupta gökkuşağı gören olursa..
Baştan uyarıyorum.
O aslında portakal kabuğu.

PS: Benim canım hala çok yanıyor. Canım yanarken tekme yediğimde, bağıramıyorumda canım yandı diye. İnsanın sesi de çıkmıyor ki o zaman.

Ama bugün Tanrı'dan yardım  istedim.
Bana yardım et dedim. Çünkü dayanamıyorum..
Tahminim üzere bana yardım edecek.
Biz de portakal kabuğu olarak yolumuza devam edeceğiz.

   
   2,957 kez okunmuştur. Yorumlar (3) - Yorum yaz! - Etiketler : öğrendiklerim, hayata dair
   
 
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :
   
   
  | Sonraki >>