Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Mutfağım
Bilgi Kumbaram
Mektuplar
Mizah
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günlüğüm
Mektup Kutum
Hayvan Çiftliğim
Çocuk Parkım
Botanik Bahçem
Eve Geldim
Yine buradayız
Uzun Eldivenler
Bu Sabah
Günaydın
Gülüşün
Yine burdayız...
.........
.........
💐
Kız Nasıl İstenir?
Hayatın İçerisindeki Geom ...
İstanbul'da Bir Hafta
Hikayem
Annem Kime Oy Verecek
özgürlük, özlem, günlük, roubini ve dünya ekonomisi, ekonomi profesörü olan Dr. Roubini, anne ve baba bencilliği, yemek yemeyen çocuklar, özlem, hasret, feridun düzağaç tümü

Şu an sitede 10 kişi on-line
Bugün 23,862 ziyaretçi 
Toplam 10,860,575 ziyaretçi 
 
susanna tomaro Etiketiyle İlişkili Tüm Yazılar
 
   
  Onu Böyle Fethet
  02.02.2009 - Kitaplığım
   
 

Susanna Tamaro’nun yeni kitabı “Luisito, Bir Sevgi Öyküsü” küçük bir roman.Romanın kahramanı, emekli öğretmen Anselma.Anselma’nın tesadüfen bulduğu bir papağan. Papağanı sokaktaki çöp tenekesinde buluyor Anselma. Alıp evine götürüyor. Papağanla aralarında kurulan dostluk sayesinde kaybettiği yaşama sevincine yeniden kavuşmaya başlıyor. Bu zamanda hesaplaşmayı da getiriyor beraberinde. Anselma geçmişiyle yüzleşip, itiraf ederek arınıyor.

Papağana Luisito adını koymakla başlıyor işe. “Luisito”, Anselma’nın yıllar önce ölen ama hiç unutamadığı kız arkadaşının adından esinlenme. Arkadaşı Luisita, Anselma’ya hayatta “bir sınır olduğunu” göstermekle kalmamış, o “sınırın aşılabileceğini” de göstermiştir zamanında. Ve aslında Anselma’nınki, özünde, bireyleşememe sıkıntısıdır biraz da. Ama bunu kurcalamıyor hiç. Hep şiire, hep kendinden başkalarına bakmayı yeğliyor o.

Doğrusu, Anselma’nın şiir arayışının en acıklı serüvenlerinden biri kocasıyla yaşadıklarıdır. Anselma’nın şiiri sevdiğini anlayınca, kendisini tavlayabilmek için bir tomar şiir yığmış önüne adam. Esin perisinin Anselma olduğunu söyleyerek. Topal ayağını ise savaş sırasında madalya gerektirecek türden bir kahramanlıkla açıklamış. Fakat zaman içinde anlaşılmış ki, ayağını savaşta değil, içkiyi fazla kaçırdığı bir sırada motosikletiyle sefil bir kaza yaparak sakatlamış. Anselma’ya düzdüğü şiirlerse, yıllar sonra gardıroptan çıkan, yani yok etme zahmetine bile katlanılmamış, “Onu Böyle Fethet” adında ucuz bir zamparalık kitabından aşırma.

Anselma’nın yüreği buz tutmuşken Papağan ona yitirdiği şiiri geri veriyor. Ya da o şiiri yeniden arayabilme gücünü.

Teşekkür Etmek Yaşamın Şiiridir
 
Anselma, Roma’da, yalnız başına yaşıyor. Çocukları kendisiyle iletişimlerini telefon konuşmalarına indirgemiş. Torunlarıyla da ilişkisi kopuk. Çünkü Anselma’nın derdi şiirle. Yaşamlarımızdan el ayak çekmiş inceliklerin şiiriyle. Torunları hiçbir şey için doğru dürüst teşekkür etmiyor mesela. Oysa Anselma’ya göre teşekkür etmek de yaşamın şiirlerinden biri.
 
Aslında şiirsizlik, Anselma’yı yaşamı boyunca hep yaralamış. Öğretmenliği sırasında, dersinde müstehcen bir hareket yapıp kendisine hakaret eden bir öğrencisini tereddüt bile etmeden tokatlamış ve bu yüzden adı faşizmin son temsilcisine çıkmıştır. Haklıyken medyada suçlu duruma düşürülmüş ama yine de geri adım atmamış, okul yönetiminin olayı hasır altı edecek açıklamalarda bulunmasını talep etmesi üzerine emekliliğini istemiştir. Geri adım da atıp inceliklere ya da şiire ihanet etmemiştir.
Şiirsizliğin Anselma’nın yüreğini nasıl buza çevirdiğini geriye dönüşlerle öğreniyoruz romanda.

Anselma Luisiyo ile yeniden başlayabileceğine yürekten inanıyor. Her şeye. Hayata ve şiire.

   
   3,926 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum yaz! - Etiketler : kitap, susanna tomaro, luisito
   
 
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :