Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Mutfağım
Bilgi Kumbaram
Mektuplar
Mizah
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günlüğüm
Mektup Kutum
Hayvan Çiftliğim
Çocuk Parkım
Botanik Bahçem
Ölüm el sürmez yaşay ...
Akıl, kalbi durdurab ...
Afilli sofra
Klavye bu gecelik be ...
Bugün İstanbul'da
:(
Somut
İşte
insan
siddetle tavsiye ederim
Kız Nasıl İstenir?
Hayatın İçerisindeki Geom ...
İstanbul'da Bir Hafta
Hikayem
Annem Kime Oy Verecek
türkiye'de italyan üniversitesi, günlük, aktüel, tatlı hayat, bahar, meze, akbaba sofrasına nasıl meze olunur, kelimeler, mektup, tümü

Şu an sitede 8 kişi on-line
Bugün 1,739 ziyaretçi 
Toplam 11,041,140 ziyaretçi 
 
 
   
  Ölüm el sürmez yaşayana
  20.11.2017 - Günlüğüm
   
 

Ne bir damla gözyaşı
Ne yaslı bir mum
Yağmur başladığında
90 yaşında, sararan yapraklar gibi hayata veda etti Leman
19 Kasım akşamüzeri kalbi ben artık duruyorum demiş
Leman, annemin teyzesinin aynı zamandan öğretmeninin kızıydı

Olağanüstü elbiseler diken
Parlakla gösterilen şiir gibi bir kadındı annesi
Annemde de izi olan bir öğretmen
Bu nedenle bizde farklı bir yerde dururdu

Dolayısı ile Leman'ın da yeri her zaman farklı olmuştur
Gerçi annem Leman'ı severdi ama teyzem çok sevmezdi
Eski İstanbul hikayeleri
Neden önce yokmuş
Şimdi her şey iyiymiş varmış

Annem bunları çok takmazdı
Çınar toprağıyla büyüyene bir şey olmaz derdi
Eşi Emekli Albaydı
Bir beş yıl önce onu kaybetmişti
Albay ondan 10 yıl daha yaşlı idi
Hayatının son bir yılında gözleri tamamen görmez olmuştu
Albayı kaybettiğinde çok dert etmedi 
Nasılsa gideceğimiz yer bizimde aynı diyordu
Çok ama çok güçlü bir kadındı
Heybetli
Çok güzel tereyağlı pilav yapardı
Kesin başka yemekleri de güzel yapıyordu ama

Öyle güzel anlatırdı ki
Sokakta bile hissederdin tereyağı kokusunu
Ölüm el sürmez derdi yaşayana
Bir yere misafirliğe gitmeden önce hazırlanacak mönüyü verirdi

Hangi ayarda ne konulması gerektiğinin altını çizerdi
Evden alınır eve bırakılırdı
İstanbul'un kıyıları onunla bir başka güzeldi
İki haftada bir mutlaka deniz kıyısında sohbeti olurdu 
Bazen Belgrad ormanında muhteşem bir sofra kurulurdu
Son zamanlarda kimseyi tanımıyordu artık
Yaşıyordu sadece, bir bakıcısı vardı
Çocukları arada gelip ziyaret ediyordu
Ölüm haberi geldiğinde
Evde fasıl vardı
Çocuklar sazlarını, gitarlarını alıp ablama gelmişler
Annem beni çağırdı acil gel
İşim çok dedim
Telefon ikinci kez gelince ben de yuvarlandım
Çocuklar sonbahar çaldı Ablam söyledi
Bir iki saat sonra haber geldi
Ablam Anneme akşam söylemesek mi dedi
Bazı haberler sabaha kadar kalmaz ki duyulur…
Sarı Gelin’i söyleyin dedim

Sonra küçük solucan kemanla başladı diğerleri sazları ile eşlik etti
Eda giriş yaptı, onlar da "Sarı Gelin"i söyledi

Annem bana baktı
“Leman mı öldü?” dedi

   
   27 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum yaz! - Etiketler : leman öldü, Lemanın ölümü, 19 Kasım
   
 
   
  | Sonraki >>