Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Mutfağım
Bilgi Kumbaram
Mektuplar
Mizah
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günlüğüm
Mektup Kutum
Kuyruklu Yıldız
Yamalı Mektuplar
Hayvan Çiftliğim
Çocuk Parkım
Botanik Bahçem
Dün gece düşümde siz ...
Vazgeçmek zor senin ...
Merhaba Çocuk
Canım
Deli’mden mektup gel ...
istediğim
bahar
kanlica
anlatsana biraz
:(
Canım
Ayrılığın rengi
Artık kimse mektup yazmıy ...
Deli’mden mektup gelmiş
Günaydın Reçel Kavanozum
mektup, sevdiklerim, yemek, yıldızları göremiyorsak., insanların kendi yıldızları olur mu?, çocuk gözü ile dünya, çocukların çizimleri, çocuk resimleri, şiir, tümü

Şu an sitede 12 kişi on-line
Bugün 2,404 ziyaretçi 
Toplam 9,498,019 ziyaretçi 
 
Mektup Kutum
 
   
  Dün gece düşümde sizi gördüm
  04.01.2017 - Mektup Kutum
   
 

 
Franz Kafka’dan Milena Jesesnka’ya
Dün gece düşümde sizi gördüm. Ayrıntıları anımsayamıyorum, bildiğim tek şey birbirimizin içinde eriyip ağladığımız. Ben sizdim, sizse ben. Sonunda nasıl olduysa alev aldınız. Ateşin kumaşla söndürüleceği aklıma geldi, eski bir ceket alıp üzerinize vurmaya başladım. Âmâ bu kez görünümüz de değişmeye başladı, değişti, değişti, sonunda artık görünmez oldunuz. Bu kez ben yanıyordum, ceketle alevleri döven de bendim. Âmâ dövmemin bir yararı olmadı ve bu tür şeylerin yangını söndüremeyeceğine ilişkin eski korkumu doğruladı. Bu arada itfaiyeciler geldi ve nasıl olduysa sizi kurtardılar. Âmâ eskisinden farklıydınız, hayalet gibiydiniz, karanlığa tebeşirle çizilmiş çizgilerden oluşuyordunuz sanki sonra kollarıma yığıldınız, ölmüştünüz ya da belki kurtarılmış olmanın verdiği sevinçten bayılmıştınız. Ama burada da şekil değiştirmenin belirsizliği devreye girdi, belki de birinin kollarına yığılan bendim.
   
   911 kez okunmuştur. Yorumlar (1) - Yorum yaz! - Etiketler : mektuplar
   
 
   
  | Sonraki >>